YORULDUM YAR…(ŞİİR)
.
YORULDUM YAR...
.
Varlığınla yokluğun arasında say yapmaktan,
Yoruldum kalemimin ucunda seni tutmaktan,
YAR...
Sen hiç yüreğinin kıyılarına çıkmaz mısın?
Dalgalarım ayağına yalpalar bakmaz mısın?
YAR...
Neden çelme taktın bahar kokulu düşlerime
Hani yağmurların? Neden yağmaz şehirlerime
YAR...
Çaresiz ve yalnızım... Eylül ikindisi kadar...
Mutsuzluğumda bil ki senin parmak izlerin var.
YAR...
Yoruldum artık ikimiz adına düş kurmaktan
Düşlerimde üzgün ve bitap, çaresiz durmaktan
YAR...
Sokakta ayrılık kokusu var almıyor musun?
Geçen ne Mecnun ne Ferhat; benim, görmüyor musun?
YAR...
Yüreğimde Nuh'un tufanı kopmuş gel de bir bak
Bu sevdanın ahir zamanı olma, bir ışık yak
YAR...
Gözlerine masum bir ceylan düşmüş. O yaralı...
Son demidir belki, bir bak. O ki bahtı karalı...
YAR...
...
Senli yurtta sensizliği solumaktan
Gözlerini hayalimde saklamaktan
Hayatı bir tebessüme bağlamaktan
Dedim ya yoruldum, yoruldum, yoruldum
YAR...
.
Mehmet Orhan DURDU
.

