. 

SOLMUŞ HAYATLAR

.

Sessizlik bağırmakta

Acılar çağlamakta

Hüzünden sarmaşıklar

Sokağı kaplamakta

Yürek yorgun göz solgun

Düşlerle avunmakta

Uyku yasak gözlere

Karanlığa bakmakta

Gecenin ortasına

Gözyaşı damlamakta

Sevdalar dibe çökmüş

"Ah"lar arşa çıkmakta

Gözyaşı sultan olmuş

Tebessüm ağlamakta

Şehirde kimsesizlik

Kadere bağlanmakta

Nedir ki bir kaşık su

Garipleri boğmakta

Sözcükler tutuklanmış

Yürekler boğulmakta

Kolu kırık bir hayat

Değneğe tutunmakta

Bu sokakta çocuklar

Boş hayaller kurmakta

Başıboş bakan gözler

Ağlamaklı durmakta

Bir parça ekmek için

Eller göğe kalkmakta

Çarşı pazar dolaşıp

Bir umut aranmakta

Anne kendine değil

Çocuğuna yanmakta

Hayatın kıskacında

Ne babalar yanmakta

Sıcak yuva ne uzak

Hep kahır yutulmakta

Yine yağmur yağıyor

Döşeğe damlamakta

İnsan ne ucuz orda

Kelepir satılmakta

Çareler suspus olmuş

Çileler konuşmakta

Ey insan uyan "bak" ta

Çözüm bir kibrit "yak" ta

.

Mehmet Orhan DURDU

.