. 

EY HAYAT!

.

Düz yolları sakladın, çıkardın yokuşları

Hamal gibi sırtıma, yük ettin acıları

. 

Payıma düşürdüğün; hazan sarısı renkler

Her köşe başında, kederler yolumu bekler

. 

Sancılı yanlarınla, hep kahır çekiyorum.

Benimle derdin ne? Onu da bilmiyorum.

. 

Nerdesin diye sordum! Kaf dağını gösterdin.

Zümrüdü Anka'ya bin; seni getirsin dedin.

 .

Dedim ya Ey hayat; bu aralar yordun beni,

Tercih et dedin; elbise yerine kefeni

. 

Sevinme! Yorgun sabırla, yokluğuna inat,

Tırnağımla yapıştım, Varlığına ey hayat...

.

Mehmet Orhan DURDU

.